Onderweg, tussendoor
Moniek Toebosch schreef een tekst bij de opening van het Componeerhuisje
Onderweg, tussendoor, ervoor, erna
maar nooit, wanneer de boel aan kant is,
het bureau opgeruimd, de pennen
gevuld, de potloden geslepen, het papier
witter dan voorheen en leger dan ooit.
Er zijn geen ‘beste’ condities te geven
voor het welslagen van de schepper,
noch voor het ‘ding‘ dat nog geen vorm
kent, geen naam draagt, het einde noch
begin weet, terwijl de maker zwanger is
niet zozeer van het idee, maar van een
heilig moeten waar niemand om vroeg,
en desondanks verwacht wordt, kortom
het passeren van een vuilniswagen in de zomer
kan net zo heilzaam werken als de bus die
achter dit wonderschone huisje zijn
stinkende dieselwolk verspreidt wanneer hij
om de hoek komt’ het zingend fluiten van de vogels
kan genadeloos irriteren wanneer
je gewend bent om dubbelgeïsoleerd naar
het luchtruim te staren op de twintigste verdieping
van het flatgebouw waar jij je zo gelukkig waant;
stilte kan heilzaam zijn, zeer zeker, maar evenzo
is de cappuchino om de hoek in een drukke bar
naast fysieke troost, een doorbreking van het
vrijwillig gekozen isolement dat vereist is,
dat moet, dat niet anders kan, dat voorstuwt
wanneer men nadrukkelijk denkend denkt
en de vragen en twijfels in het aangezicht
van het einde zwaarder wegen dan bij aanvang.
9 juni 2006
Bijdragen
Reacties
Bart
Linda
Johan
Alexander
Nikki