De Rotterdam code

De Code van Rotterdam

1) Ga nooit recht op je doel af; gebruik steeds omwegen en metaforen.

2) Legitimeer een interventie steeds in strikt artistieke termen. Benadruk bij belangenconflicten dat de relatieve autonomie van de kunst de voorwaarde vormt voor haar maatschappelijke productiviteit.

3) Verwerp een oppositionele houding. Antwoord met haalbare, concrete alternatieven die onmiddellijk effect en toetsbare resultaten opleveren.

4) Charmeer vriend en vijand door de gebruikelijke clichés over kunstenaars (diepzinnig, gesofisticeerd en onwrikbaar) te doorbreken. Laat je opmerken met een pragmatische ‘rechttoe rechtaan’ houding.

5) Kies nooit een duidelijke kant in een maatschappelijke situatie (elke partij heeft wel eens ergens gelijk of ongelijk.) Doe een beroep op de meerduidigheid van artistieke actie.

6) Zie elke tegenstander als een potentiële belanghebbende, partner of financier. Speel hierbij in op universele thema’s zoals duurzaamheid, sociale cohesie en nationale belangen.

7) Vermijd de perceptie dat je zelf de drijvende kracht bent van je interventie (zogenaamde ‘soloacties’.) Schep de indruk dat je slechts inspeelt op bestaande processen.

8) Neem een rol aan die zowel ongebruikelijk is binnen de kunstwereld als in de buitenwereld en vermijd zo gemakkelijke identificatie en kritiek vanuit beide hoeken.

9) Handel nooit op basis van bepaalde vooropgestelde idealen of heersende ideologieën. Koester in alle omstandigheden een gezonde afstand.

10) Zoek het niet te ver van huis. Onthoud dat kunst mensenwerk is en blijft.