Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

Bijdrage: Pascal Mercier

Mogelijkheden van mensen

Als het zo is dat we slechts een klein deel leven van wat we in ons hebben, wat gebeurt er dan met de rest?

Met:
Ingeborg Rademakers

De mens heeft zoveel mogelijkheden om zijn leven te leiden. Hoe moet je kiezen welke weg je gaat, in het met de jaren toenemende besef dat je daarmee ook zoveel andere mogelijkheden laat liggen?

Ik benijd vaak mensen die van jongs af aan wisten wat ze wilden worden en daar hun leven lang trouw aan gebleven zijn. Althans zo lijkt het. Maar is het werkelijk zo, of staan mensen schijnbaar aan het roer terwijl in werkelijkheid onze keuzes willekeurig zijn, ingegeven door toevalligheden, plotseling opkomende emoties, die vaak even snel weer verdwijnen als ze ontstaan zijn, grillen van de menselijke natuur, waarvan we ons – eenmaal eraan gecommitteerd – niet meer zo makkelijk kunnen bevrijden? En zou het uitmaken als van al die toevalligheden telkens een andere had geprevaleerd? Zouden we dan anders zijn uitgekomen, bij een ander beroep, een andere partner, misschien wel in een ander werelddeel? Wie zouden we dan nu zijn? Een ander mens, of toch gewoon min of meer dezelfde, met dezelfde vragen, patronen, twijfels, zekerheden, gewoontes, fascinaties, teleurstellingen en dromen? Omdat misschien de omstandigheden wel anders zijn, maar de aard van deze bepaalde mens hetzelfde?

Citaat uit: Pascal Mercier, Nachttrein naar Lissabon (Amsterdam, Wereldbibliotheek, 2006).

Bijdragen 
Linda Pijnacker 
Reacties